Tick, Tick, Boom is een stuk waar elke jonge theatermaker zich in zal herkennen. De onzekerheid, de hoop, de teleurstelling, het trouw willen blijven aan jezelf maar steeds tegen de wensen van anderen aanlopen. Het is uit het ware leven gegrepen en dat kun je voelen.
Milan Waardenburg is briljant als zoekende theatermaker in Tick, Tick, Boom
Kijk HIER voor ons fotoverslag en Kijk HIER voor de video van het slotapplaus
Jonathan Larson schreef deze musical nog voor zijn wereld beroemde Rent, waarvan hij helaas nooit de première heeft kunnen meemaken en ook niet het enorme succes ervan .
Het verhaal:
Tick, Tick... Boom! volgt Jon, een zwoegende theatercomponist in het New York van 1990, die de dertig ziet naderen en wanhopig hoopt door te breken met zijn nieuwe musical. Terwijl de tijd meedogenloos doortikt, komt hij onder zware druk te staan wanneer zijn vriendin droomt van een rustiger leven buiten de stad en zijn beste vriend de kunst inruilt voor een lucratieve baan. Vlak voor een cruciale presentatie voor producers moet Jon beslissen wat hem écht lief is: de onzekere strijd voor zijn artistieke droom of de relaties met de mensen om hem heen.
Milan van Waardenburg draagt de voorstelling en dat doet hij waanzinnig goed. Hij zingt loepzuiver, straalt energie en kracht uit en blijft dat doen tot de laatste seconde, zelfs na bijna 2 uur non stop op het podium. Liss Walravens en Paul Morris zijn fijne medespelers. Liss verovert harten met haar solo’s en haar heerlijke typetjes. Paul is de zakenman, maar eigenlijk de meest kwetsbare van de drie en doet dat met mooie overtuiging.
Een klein verbeterpuntje misschien. Omdat het een vertel verhaal met liederen is, is er sowieso minder spel. Deze cast had meer ruimte verdiend om echt vrijuit te kunnen spelen. Dat kunnen ze namelijk fantastisch.
De liederen zijn pareltjes. Ze brengen terug naar de jaren 80 en 90, en er wordt met zoveel passie gezongen dat de zaal af en toe de adem inhoudt.
Bij deze voorstelling zit er ook publiek op het toneel. Dat is leuk gedaan omdat ze ook in die rol worden aangesproken.
Drie echte vakmensen brengen een herkenbaar verhaal tot leven. Wat kan ik? Hoe ziet de wereld mij? En wat moet ik nou. Het zijn de tijdloze vragen waar ook niet dertigers zich mee bezig houden en daarmee is deze ode aan muziek en het ambacht van theater maken een must see voor iedereen.
Als bonus op een fantastische middag wordt er een cheque aan Paul overhandigd. Dit geld is opgehaald met zijn mooie Pride Party van 17 juli j.l. en is bestemd voor het AIDS-fonds!
Door Elise Kant
Jonathan Larson schreef deze musical nog voor zijn wereld beroemde Rent, waarvan hij helaas nooit de première heeft kunnen meemaken en ook niet het enorme succes ervan .
Het verhaal:
Tick, Tick... Boom! volgt Jon, een zwoegende theatercomponist in het New York van 1990, die de dertig ziet naderen en wanhopig hoopt door te breken met zijn nieuwe musical. Terwijl de tijd meedogenloos doortikt, komt hij onder zware druk te staan wanneer zijn vriendin droomt van een rustiger leven buiten de stad en zijn beste vriend de kunst inruilt voor een lucratieve baan. Vlak voor een cruciale presentatie voor producers moet Jon beslissen wat hem écht lief is: de onzekere strijd voor zijn artistieke droom of de relaties met de mensen om hem heen.
Milan van Waardenburg draagt de voorstelling en dat doet hij waanzinnig goed. Hij zingt loepzuiver, straalt energie en kracht uit en blijft dat doen tot de laatste seconde, zelfs na bijna 2 uur non stop op het podium. Liss Walravens en Paul Morris zijn fijne medespelers. Liss verovert harten met haar solo’s en haar heerlijke typetjes. Paul is de zakenman, maar eigenlijk de meest kwetsbare van de drie en doet dat met mooie overtuiging.
Een klein verbeterpuntje misschien. Omdat het een vertel verhaal met liederen is, is er sowieso minder spel. Deze cast had meer ruimte verdiend om echt vrijuit te kunnen spelen. Dat kunnen ze namelijk fantastisch.
De liederen zijn pareltjes. Ze brengen terug naar de jaren 80 en 90, en er wordt met zoveel passie gezongen dat de zaal af en toe de adem inhoudt.
Bij deze voorstelling zit er ook publiek op het toneel. Dat is leuk gedaan omdat ze ook in die rol worden aangesproken.
Drie echte vakmensen brengen een herkenbaar verhaal tot leven. Wat kan ik? Hoe ziet de wereld mij? En wat moet ik nou. Het zijn de tijdloze vragen waar ook niet dertigers zich mee bezig houden en daarmee is deze ode aan muziek en het ambacht van theater maken een must see voor iedereen.
Als bonus op een fantastische middag wordt er een cheque aan Paul overhandigd. Dit geld is opgehaald met zijn mooie Pride Party van 17 juli j.l. en is bestemd voor het AIDS-fonds!
Door Elise Kant
