Merrily we roll along is een pittige musical geschreven door Steven Sondheim. De kenners weten dat de stukken van zijn hand zeer ingewikkeld zijn. Amsterdam Musical is er zeer goed in geslaagd om hun versie van dit lange stuk neer te zetten.
Merrily we roll along prachtig uitgevoerd door Amsterdam Musical
Vriendschappen, dromen en ambities. Maar ook teleurstellingen, fouten en ruzies.
Iedereen maakt dit wel eens mee. Maar niet per se in die volgorde. En al helemaal niet in de vorm die Sondheim heeft gekozen.
De show vertelt het verhaal van het leven van drie vrienden en hoe deze vriendschap zich ontwikkelt gedurende twintig jaar. Het verhaal ontrafelt zich in omgekeerde volgorde: we starten het verhaal wanneer alles en iedereen in totale ontreddering achterblijft. Om uiteindelijk te eindigen wanneer alle jeugdige dromen nog mogelijk lijken te zijn.
Hoofdpersoon is Franklin Shepard, deze avond uitstekend gespeeld door Vincent Jagers, een getalenteerde musicalcomponist die uiteindelijk zijn vrienden en zijn carrière als songwriter verlaat, om zich te wijden aan een nieuwe carrière als filmproducent. Vincent heeft een heerlijke timing en zingt met een uitstekende dixie, waardoor al zijn tekst zeer verstaanbaar gezongen wordt.
Schrijfster Mary (Tessa de Römph) is een van de levenslange vrienden van Frank. Als het stuk begint, aan het einde van het verhaal, snap je als kijker niet zo goed waarom de altijd dronken Mary een belangrijke vriend is. Gedurende de terugweg naar het begin van het verhaal zie je haar liefde in de vriendschap groeien. Tessa heeft deze moeilijke rol heel goed weer gegeven en deed een ieder geloven dat ze echt heel dronken was.
Tekstschrijver Charley wordt fantastisch weergegeven door Marc Montagne. Zijn comedy-timing is heerlijk en met zijn loepzuivere zang weet hij iedereen voor zich te winnen. Dat hij elke periode een andere bril draagt maakt zijn geloofwaardigheid nog krachtiger.
Frank was getrouwd met Beth (Suzanne Wansink) die verschillende kleuren moet laten zien in het stuk. Van jaloers en haatdragend, via berustend naar getrouwd en verliefd. Suzanne kan het allemaal en laat in haar prachtige outfits de kijker voor haar winnen.
Gussie is de tweede liefde van Frank en Vera Willers heeft dit tot in perfectie uitgevoerd. Haar verschijning op het toneel is bloedstollend mooi, ze zingt geweldig en iedereen snapt dat Frank voor haar charmes gevallen is. Haar bitchie ondertoon naar Beth is heel vilein en subtiel, maar zeer voelbaar voor iedereen. Haar eigen vrouw Joan (Tessa Buijs) weet ook niet wat ze aan moet met de liefde tussen Gussie en Frank. Zij had zich haar leven ook heel anders voorgesteld.
Amsterdam Musical beschikt, naast de fantastische hoofdrolspelers, ook over een zeer sterk ensemble. Bovendien heeft de kledingploeg enorm uitgepakt. Elke speler heeft andere kleding voor de verschillende tijdvakken van het verhaal, en die kleding is dan ook weer op elkaar afgestemd. De hoofdrollen hebben ieder hun eigen kleur kleding, het ensemble draagt steeds een combi van zwart en/of wit met strepen, bloemen, ruiten, pied de poule, glitter, noem maar op. Echt aan elk detail is gedacht.
Is de kleding helemaal over de top, zo minimalistisch is het decor. Er zijn slechts een paar grijze blokken die voor alles gebruikt worden. Maar omdat de plaatsing van de blokken heel bewust wordt gedaan, is het een prachtig beeld. Geluid en licht zijn daar goed op afgestemd. Het live orkest is een zeer welkome meerwaarde, waardoor de voorstelling absoluut geslaagd is.
Door Wies Jongejan - Kijk HIER voor het slotapplaus en kijk voor ons fotoverslag op onze facebookpagina
Iedereen maakt dit wel eens mee. Maar niet per se in die volgorde. En al helemaal niet in de vorm die Sondheim heeft gekozen.
De show vertelt het verhaal van het leven van drie vrienden en hoe deze vriendschap zich ontwikkelt gedurende twintig jaar. Het verhaal ontrafelt zich in omgekeerde volgorde: we starten het verhaal wanneer alles en iedereen in totale ontreddering achterblijft. Om uiteindelijk te eindigen wanneer alle jeugdige dromen nog mogelijk lijken te zijn.
Hoofdpersoon is Franklin Shepard, deze avond uitstekend gespeeld door Vincent Jagers, een getalenteerde musicalcomponist die uiteindelijk zijn vrienden en zijn carrière als songwriter verlaat, om zich te wijden aan een nieuwe carrière als filmproducent. Vincent heeft een heerlijke timing en zingt met een uitstekende dixie, waardoor al zijn tekst zeer verstaanbaar gezongen wordt.
Schrijfster Mary (Tessa de Römph) is een van de levenslange vrienden van Frank. Als het stuk begint, aan het einde van het verhaal, snap je als kijker niet zo goed waarom de altijd dronken Mary een belangrijke vriend is. Gedurende de terugweg naar het begin van het verhaal zie je haar liefde in de vriendschap groeien. Tessa heeft deze moeilijke rol heel goed weer gegeven en deed een ieder geloven dat ze echt heel dronken was.
Tekstschrijver Charley wordt fantastisch weergegeven door Marc Montagne. Zijn comedy-timing is heerlijk en met zijn loepzuivere zang weet hij iedereen voor zich te winnen. Dat hij elke periode een andere bril draagt maakt zijn geloofwaardigheid nog krachtiger.
Frank was getrouwd met Beth (Suzanne Wansink) die verschillende kleuren moet laten zien in het stuk. Van jaloers en haatdragend, via berustend naar getrouwd en verliefd. Suzanne kan het allemaal en laat in haar prachtige outfits de kijker voor haar winnen.
Gussie is de tweede liefde van Frank en Vera Willers heeft dit tot in perfectie uitgevoerd. Haar verschijning op het toneel is bloedstollend mooi, ze zingt geweldig en iedereen snapt dat Frank voor haar charmes gevallen is. Haar bitchie ondertoon naar Beth is heel vilein en subtiel, maar zeer voelbaar voor iedereen. Haar eigen vrouw Joan (Tessa Buijs) weet ook niet wat ze aan moet met de liefde tussen Gussie en Frank. Zij had zich haar leven ook heel anders voorgesteld.
Amsterdam Musical beschikt, naast de fantastische hoofdrolspelers, ook over een zeer sterk ensemble. Bovendien heeft de kledingploeg enorm uitgepakt. Elke speler heeft andere kleding voor de verschillende tijdvakken van het verhaal, en die kleding is dan ook weer op elkaar afgestemd. De hoofdrollen hebben ieder hun eigen kleur kleding, het ensemble draagt steeds een combi van zwart en/of wit met strepen, bloemen, ruiten, pied de poule, glitter, noem maar op. Echt aan elk detail is gedacht.
Is de kleding helemaal over de top, zo minimalistisch is het decor. Er zijn slechts een paar grijze blokken die voor alles gebruikt worden. Maar omdat de plaatsing van de blokken heel bewust wordt gedaan, is het een prachtig beeld. Geluid en licht zijn daar goed op afgestemd. Het live orkest is een zeer welkome meerwaarde, waardoor de voorstelling absoluut geslaagd is.
Door Wies Jongejan - Kijk HIER voor het slotapplaus en kijk voor ons fotoverslag op onze facebookpagina
