De Arenbergschouwburg in Antwerpen opent haar deuren voor Little Shop of Horrors. Deze klassieker wordt door Inteam voor het eerst in Vlaanderen opgevoerd in het professionele musicalcircuit. En hoe!
Luidop lachen met absurde griezeligheid in Little Shop of Horrors
Het leven in het Amerikaanse Skid Row is niet voor watjes. Deze ruige wijk is de thuishaven van daklozen, prostituees en uitschot. Midden in deze harde omgeving ligt de plantenwinkel van meneer Mushnik. Helaas gaan de zaken al een hele tijd niet zo goed meer, waardoor iedereen vreest dat de winkel zal moeten sluiten. Ten einde raad bekennen zijn werknemers Seymour – een weesjongen die al lang blij is dat hij van Mushnik een bedje onder de toonbank
van de winkel krijgt – en Audrey – die haar werk in de winkel gebruikt als vluchtplaats van haar agressieve vriendje – dat Seymour in het grootste geheim achteraan de winkel een bijzondere plant verzorgt. De plant wordt al snel wereldnieuws en lokt heel wat nieuwe klanten naar de winkel. Alleen weet niemand dat de plant overleeft op mensenbloed...
Het verhaal van deze musical geeft een ontzettend absurde basis aan het geheel. Het is een soort humor waar je van moet houden maar die de aanwezigen in de Antwerpse Arenberg weten te smaken. Regelmatig klinkt dan ook synchroon luidop gelach of spontane kreetjes van medeleven. De cast en crew van InTeam slagen erin dit verhaal op een fijne manier op de planken te brengen. De cast toont zang van een torenhoog niveau in de vele
swingende nummers, maar weet ook met veel kracht de ferme uithalen te raken in de eerder trage en gevoeligere songs. Al bulkt deze musical vooral van vrolijke, up-tempo songs waarbij teksten van verschillende personages vlekkeloos door elkaar lopen. Speciale eer gaat daarbij naar de vertalers van de Engelstalige tekst die alle liederen heel natuurlijk laten aanvoelen binnen de bestaande melodieën en ritmes. Ook Joppe Dekoker (Seymour) en Shana Pieters (Audrey) verdienen daarbij pluimen. De hoofdrolspeler regelmatig in samenzang terecht, daarbij blenden hun stemtimbres niet alleen mooi samen maar slagen beiden er uitzonderlijk goed in verstaanbaar te blijven wanneer ze elk hun eigen tekst brengen die door elkaar loopt. De muziek wordt bovendien nog een niveau hoger getild door de aanwezigheid van een liveband en fijne choreografieën van Matthew Michel.
Volledig nieuw in deze bewerking van productiehuis InTeam is de aanwezigheid van een vleugje queer. Op een fijngevoelige, gelukkig niet al te subtiele manier, wordt de bloeddorstige plant op prachtige wijze door Jens Broes neergezet in een drag-performance. In elke scène groeit de plant en krijgt die een nieuw kostuum met nog meer glitter dan het vorige. Naast de kledij, tonen ook de make-up en act duidelijk dat hier met opzet gekozen werd voor deze richting en een prominente plaats voor dit thema binnen een musical waarbij dat niet als vanzelf aanwezig was. InTeam en de cast slagen erin dit thema als vanzelfsprekend aanwezig te laten zijn.
Niet alleen voor plant Audrey II, maar voor alle personages verdient het departement kostuum, haar en make-up applaus. Een duidelijke tijdsgeest, enkele gedurfde keuzes en een hoop heel snelle wissels getuigen van sterk werk.
Voor al wie houdt van absurditeit en een beetje schunningheid, voor als horror niet altijd supereng hoeft te zijn maar wel met een beetje bloed en veel onvoorspelbaarheid of gewoon voor wie graag eens een zingende plant aan het werk wil zien, is dit een perfect voorstelling. Nog tot 25 januari in Antwerpen en daarna tot 1 februari in Gent.
Door Marjolein Schabregs
van de winkel krijgt – en Audrey – die haar werk in de winkel gebruikt als vluchtplaats van haar agressieve vriendje – dat Seymour in het grootste geheim achteraan de winkel een bijzondere plant verzorgt. De plant wordt al snel wereldnieuws en lokt heel wat nieuwe klanten naar de winkel. Alleen weet niemand dat de plant overleeft op mensenbloed...
Het verhaal van deze musical geeft een ontzettend absurde basis aan het geheel. Het is een soort humor waar je van moet houden maar die de aanwezigen in de Antwerpse Arenberg weten te smaken. Regelmatig klinkt dan ook synchroon luidop gelach of spontane kreetjes van medeleven. De cast en crew van InTeam slagen erin dit verhaal op een fijne manier op de planken te brengen. De cast toont zang van een torenhoog niveau in de vele
swingende nummers, maar weet ook met veel kracht de ferme uithalen te raken in de eerder trage en gevoeligere songs. Al bulkt deze musical vooral van vrolijke, up-tempo songs waarbij teksten van verschillende personages vlekkeloos door elkaar lopen. Speciale eer gaat daarbij naar de vertalers van de Engelstalige tekst die alle liederen heel natuurlijk laten aanvoelen binnen de bestaande melodieën en ritmes. Ook Joppe Dekoker (Seymour) en Shana Pieters (Audrey) verdienen daarbij pluimen. De hoofdrolspeler regelmatig in samenzang terecht, daarbij blenden hun stemtimbres niet alleen mooi samen maar slagen beiden er uitzonderlijk goed in verstaanbaar te blijven wanneer ze elk hun eigen tekst brengen die door elkaar loopt. De muziek wordt bovendien nog een niveau hoger getild door de aanwezigheid van een liveband en fijne choreografieën van Matthew Michel.
Volledig nieuw in deze bewerking van productiehuis InTeam is de aanwezigheid van een vleugje queer. Op een fijngevoelige, gelukkig niet al te subtiele manier, wordt de bloeddorstige plant op prachtige wijze door Jens Broes neergezet in een drag-performance. In elke scène groeit de plant en krijgt die een nieuw kostuum met nog meer glitter dan het vorige. Naast de kledij, tonen ook de make-up en act duidelijk dat hier met opzet gekozen werd voor deze richting en een prominente plaats voor dit thema binnen een musical waarbij dat niet als vanzelf aanwezig was. InTeam en de cast slagen erin dit thema als vanzelfsprekend aanwezig te laten zijn.
Niet alleen voor plant Audrey II, maar voor alle personages verdient het departement kostuum, haar en make-up applaus. Een duidelijke tijdsgeest, enkele gedurfde keuzes en een hoop heel snelle wissels getuigen van sterk werk.
Voor al wie houdt van absurditeit en een beetje schunningheid, voor als horror niet altijd supereng hoeft te zijn maar wel met een beetje bloed en veel onvoorspelbaarheid of gewoon voor wie graag eens een zingende plant aan het werk wil zien, is dit een perfect voorstelling. Nog tot 25 januari in Antwerpen en daarna tot 1 februari in Gent.
Door Marjolein Schabregs
