Een musical over Tradwives. Wat doe je met zo'n thema? Hoe maak je daar iets leuks van zonder flauw te zijn? Hoe maak je dat boeiend zonder cliches? Een uitdaging lijkt het.
Club Satelliet brengt tijdens het O-festival een geslaagde Tradwives
Kijk HIER voor ons fotoverslag
Maar club Satelliet is die uitdaging gretig aangegaan en met succes. Vanaf de eerste seconde boeien Elaine Hakkaart, Judith Boesen en Sterre Verschoot. De kracht van de voorstelling zit in het permanent nieuwsgierig maken. Het daagt de clichés uit. Er wordt ook gretig mee gespeeld, ze worden vakkundig om zeep geholpen of benadrukt, de kracht van de overdrijving wordt uit de kast gehaald.
Van een zoet grappig verhaal ontwikkelt het stuk naar de complexiteit van keuzes, van angsten en die overwinnen, van wat je overkomt en hoe je dat vormt, van blijven zoeken naar dromen en dat linken naar de onvermijdelijke realiteit.
Dit in combinatie met mooie liedjes en veel humor. De grappen volgen elkaar in het begin in hoog tempo op en zorgen voor een luchtige sfeer, waardoor het publiek moeiteloos wordt meegenomen in het verhaal.
Wat bijzonder is, is dat de voorstelling ondanks alle humor nergens oppervlakkig wordt. Tussen de lachmomenten door is er ruimte voor inhoud en herkenbare thema’s, waardoor het geheel meer diepgang krijgt dan je op het eerste gezicht zou verwachten. Die balans tussen vermaak en betekenis is knap gevonden.
Daarnaast slaagt de voorstelling erin een breed publiek aan te spreken, omdat zowel liefhebbers van theater, als komedie aan hun trekken komen. Knap gedaan.
De enige vraag komt op bij het eind. Let op spoiler: Is die anticlimax expres? Had dat niet spannender gekund. Of is het de bedoeling de toeschouwer naar huis te sturen met die vraag.
Tradwives is een avond heerlijk vermaak.
Door Elise Kant /MH
Maar club Satelliet is die uitdaging gretig aangegaan en met succes. Vanaf de eerste seconde boeien Elaine Hakkaart, Judith Boesen en Sterre Verschoot. De kracht van de voorstelling zit in het permanent nieuwsgierig maken. Het daagt de clichés uit. Er wordt ook gretig mee gespeeld, ze worden vakkundig om zeep geholpen of benadrukt, de kracht van de overdrijving wordt uit de kast gehaald.
Van een zoet grappig verhaal ontwikkelt het stuk naar de complexiteit van keuzes, van angsten en die overwinnen, van wat je overkomt en hoe je dat vormt, van blijven zoeken naar dromen en dat linken naar de onvermijdelijke realiteit.
Dit in combinatie met mooie liedjes en veel humor. De grappen volgen elkaar in het begin in hoog tempo op en zorgen voor een luchtige sfeer, waardoor het publiek moeiteloos wordt meegenomen in het verhaal.
Wat bijzonder is, is dat de voorstelling ondanks alle humor nergens oppervlakkig wordt. Tussen de lachmomenten door is er ruimte voor inhoud en herkenbare thema’s, waardoor het geheel meer diepgang krijgt dan je op het eerste gezicht zou verwachten. Die balans tussen vermaak en betekenis is knap gevonden.
Daarnaast slaagt de voorstelling erin een breed publiek aan te spreken, omdat zowel liefhebbers van theater, als komedie aan hun trekken komen. Knap gedaan.
De enige vraag komt op bij het eind. Let op spoiler: Is die anticlimax expres? Had dat niet spannender gekund. Of is het de bedoeling de toeschouwer naar huis te sturen met die vraag.
Tradwives is een avond heerlijk vermaak.
Door Elise Kant /MH
