De deuren van theaterhuis Monty in Antwerpen openen voor de nieuwe voorstelling van mokhallas Rasem en Kuno Bakker. Monty is een klein, gezellig en pittoresk zaaltje met de typische houten klapstoelen met rode zitting. De zaal heeft een ietwat industriële uitstraling en brengt het publiek vanaf binnenkomst in een bepaalde sfeer. Een sfeer die uitermate goed past bij de voorstelling die hier vandaag gebracht wordt: Sneeuwpanter.
Sneeuwpanter: een zoektocht naar tegenstellingen
Hoewel het stuk niet rechtstreeks over een sneeuwpanter gaat, wordt die wel enkele keren vernoemd. De makers vertrokken vanuit het concept van mensen die een zoektocht ondernemen naar de beroemde, maar moeilijk vindbare sneeuwpanter. Niet alleen het verhaal, maar de hele voorstelling werd een zoektocht. Een zoektocht naar tegenstellingen: snel-traag, vrouwelijk-mannelijk, kalm-energiek, licht-donker, oud-jong. De makers slaagden erin een voorstelling te creëren die meerdere kunstvormen vermengde, zowel theater en gesproken woord als poëzie en dans kregen een plaats. Ook met het licht en de kostuums werd gespeeld zodat die een prominente plaats kregen op de scene.
We starten de voorstelling met twee stemmen in een filosofisch gesprek over zoektochten en het afbreken van bepaalde bestaande ideeën op het moment dat het idee tot uiting komt. Tijdens het gesprek wordt heel langzaam meet licht gegeven op het decor, enkele verticale stroken die later meer vorm lijken te krijgen naarmate de inhoud van het stuk ook meer vorm krijgt. Al snel komt er veel beweging in het stuk en komt het meer tot iets concreet. Een jonge vrouw betreedt het podium en doorbreekt ze de vierde muur. Wat volgt is een fijne dynamiek tussen de vier entiteiten.
Door Marjolein Schabregs
We starten de voorstelling met twee stemmen in een filosofisch gesprek over zoektochten en het afbreken van bepaalde bestaande ideeën op het moment dat het idee tot uiting komt. Tijdens het gesprek wordt heel langzaam meet licht gegeven op het decor, enkele verticale stroken die later meer vorm lijken te krijgen naarmate de inhoud van het stuk ook meer vorm krijgt. Al snel komt er veel beweging in het stuk en komt het meer tot iets concreet. Een jonge vrouw betreedt het podium en doorbreekt ze de vierde muur. Wat volgt is een fijne dynamiek tussen de vier entiteiten.
Door Marjolein Schabregs
